Buccolam 10,0mg Or Opl 4 Voorgev Dos Spuit 2,0ml

1. Wanneer mag u dit middel niet toedienen of moet u er extra voorzichtig mee zijn? Wanneer mag u dit middel niet toedienen? • De patiënt is allergisch voor een van de stoffen in dit geneesmiddel. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6. • De patiënt heeft een ziekte van de zenuwen en spieren die spierzwakte veroorzaakt (myasthenia gravis). • De patiënt heeft ernstige ademhalingsproblemen tijdens rust (BUCCOLAM kan ademhalingsproblemen verergeren). • De patiënt heeft een ziekte die de ademhaling tijdens de slaap regelmatig onderbreekt (slaapapneusyndroom). • De patiënt heeft ernstige leverproblemen. Wanneer moet u extra voorzichtig zijn met dit middel? Kinderen: Neem contact op met uw arts of apotheker voordat u dit middel toedient wanneer de patiënt: • een nier-, lever- of hartaandoening heeft; • een longaandoening heeft die regelmatig ademhalingsproblemen veroorzaakt. Volwassenen: Neem contact op met uw arts of apotheker voordat u dit middel toegediend krijgt wanneer: • u ouder bent dan 60 jaar; • u een langdurige ziekte heeft (zoals ademhalingsproblemen of nier-, lever- of hartproblemen); • u verzwakt bent (u een ziekte heeft waardoor u zich erg zwak en uitgeput voelt en weinig energie heeft). Dit geneesmiddel kan er toe leiden dat mensen vergeten wat er is gebeurd nadat zij het hebben ontvangen. Patiënten dienen na toediening van het geneesmiddel zorgvuldig te worden geobserveerd. Dit geneesmiddel dient te worden vermeden bij patiënten met een medische voorgeschiedenis van alcohol- of drugsmisbruik. Levensbedreigende incidenten doen zich vaker voor bij patiënten met ademhalings- of hartproblemen, met name wanneer hogere BUCCOLAM-doses worden gegeven. Kinderen jonger dan 3 maanden: BUCCOLAM dient niet aan kinderen jonger dan 3 maanden te worden gegeven daar er niet voldoende informatie is in deze leeftijdsgroep. Ouderen: ouderen zijn gevoeliger voor de effecten van benzodiazepines. Als u niet zeker weet of een van de bovengenoemde punten van toepassing is op de patiënt, neem dan contact op met een arts of apotheker voordat u dit geneesmiddel geeft. Gebruikt de patiënt nog andere geneesmiddelen? Gebruikt de patiënt naast BUCCOLAM nog andere geneesmiddelen, heeft de patiënt dat kort geleden gedaan of bestaat de mogelijkheid dat de patiënt in de nabije toekomst andere geneesmiddelen gaat gebruiken? Vertel dat dan uw arts of apotheker. Als u twijfelt of een geneesmiddel dat de patiënt gebruikt van invloed kan zijn op het gebruik van BUCCOLAM, bespreek dit dan met uw arts of apotheker. Dit is buitengewoon belangrijk, daar het gebruik van meer dan één geneesmiddel tegelijkertijd het effect van de betreffende geneesmiddelen kan versterken of verzwakken.

De effecten van BUCCOLAM kunnen worden versterkt door geneesmiddelen zoals: • anti-epileptica, (voor het behandelen van epilepsie) bijv. fenytoïne • antibiotica, bijv. erytromycine, claritromycine • antischimmelgeneesmiddelen, bijv. ketoconazol, voriconazol, fluconazol, itraconazol, posaconazol • antimaagzweergeneesmiddelen, bijv. cimetidine, ranitidine en omeprazol • geneesmiddelen die worden gebruikt voor het reguleren van de bloeddruk, bijv. diltiazem, verapamil • sommige geneesmiddelen die worden gebruikt voor het behandelen van HIV en AIDS, bijv. saquinavir, lopinavir/ritonavir-combinatie • narcotische analgetica (zeer sterke pijnstillers), bijv. fentanyl • geneesmiddelen die worden gebruikt voor het verminderen van vet in het bloed, bijv. atorvastatine • geneesmiddelen die worden gebruikt voor het behandelen van misselijkheid, bijv. nabilon. • hypnotica (slaapinducerende geneesmiddelen) • sedatieve antidepressiva (geneesmiddelen die worden gebruikt voor het behandelen van depressie waarvan u slaperig wordt) • sedativa (geneesmiddelen die u doen ontspannen) • anesthetica (voor pijnverlichting) • antihistaminica (voor het behandelen van allergieën). De effecten van BUCCOLAM kunnen worden verminderd door geneesmiddelen zoals: • rifampicine (wordt gebruikt voor het behandelen van tuberculose) • xanthinen (worden gebruikt voor het behandelen van astma) • Sint-janskruid (een kruidengeneesmiddel). Dit dient te worden vermeden bij patiënten die BUCCOLAM nemen. BUCCOLAM kan het effect van een aantal spierontspannende middelen versterken bijv. baclofen (dit veroorzaakt verhoogde sufheid). Dit geneesmiddel kan ook de werking van een aantal andere geneesmiddelen verminderen, bijv. levodopa (gebruikt voor het behandelen van de ziekte van Parkinson). Praat met uw arts of apotheker over geneesmiddelen die de patiënt dient te vermijden tijdens het gebruik van BUCCOLAM. Waarop moet u letten met eten en drinken? De patiënt mag geen alcohol drinken terwijl hij/zij BUCCOLAM inneemt. Alcohol kan het slaapverwekkende effect van dit geneesmiddel verhogen en de patiënt zeer slaperig maken. De patiënt mag geen grapefruitsap drinken tijdens het gebruik van BUCCOLAM. Grapefruitsap kan het slaapverwekkende effect van dit geneesmiddel verhogen en de patiënt zeer slaperig maken. Zwangerschap Is de patiënte aan wie dit geneesmiddel zal worden toegediend zwanger, denkt zij zwanger te zijn, wilt zij zwanger worden of geeft zij borstvoeding? Neem dan contact op met een arts voordat u dit geneesmiddel toedient. Het geven van hoge doses BUCCOLAM tijdens de laatste 3 maanden van de zwangerschap kan een abnormale hartslag veroorzaken bij het ongeboren kind. Baby's die na toediening van dit geneesmiddel tijdens de bevalling worden geboren, kunnen bij de geboorte ook een slechte zuigreflex, ademhalingsproblemen en een slechte spierspanning (tonus) hebben.

Borstvoeding Informeer de arts wanneer de patiënte borstvoeding geeft. Hoewel er kleine hoeveelheden BUCCOLAM in de borstvoeding terecht kunnen komen, is het mogelijk niet nodig te stoppen met het geven van borstvoeding. De arts zal adviseren of de patiënte borstvoeding kan geven nadat ze dit geneesmiddel toegediend heeft gekregen. Rijvaardigheid en het gebruik van machines BUCCOLAM kan de patiënt slaperig, vergeetachtig maken of zijn/haar concentratie en coördinatie beïnvloeden. Dit kan van invloed zijn op zijn/haar prestatie bij vaardigheidstaken zoals autorijden, fietsen of het gebruik van machines. Na toediening van dit geneesmiddel dient de patiënt geen voertuig te besturen, te fietsen of een machine te bedienen tot hij/zij volledig is hersteld. Bespreek dit met uw arts als u verder advies nodig heeft. BUCCOLAM bevat natrium Dit middel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per doseerspuit voor orale toediening, dat wil zeggen dat het in wezen 'natriumvrij' is.

Convulsies

• Behandeling van langdurige, acute convulsieve aanvallen bij zuigelingen, peuters, kinderen en adolescenten (van 3 maanden tot <18 jaar).
• Dit geneesmiddel mag alleen worden gebruikt door ouders/verzorgers wanneer de patiënt is gediagnosticeerd met epilepsie.
• Zuigelingen (3-6 maanden) dienen in een ziekenhuis te worden behandeld waar monitoring mogelijk is en resuscitatieapparatuur beschikbaar is.

• De werkzame stof in dit middel is midazolam. • Elke voorgevulde doseerspuit voor orale toediening van 2,5 mg bevat 2,5 mg midazolam (als hydrochloride) in een oplossing van 0,5 ml. • Elke voorgevulde doseerspuit voor orale toediening van 5 mg bevat 5 mg midazolam (als hydrochloride) in een oplossing van 1 ml. • Elke voorgevulde doseerspuit voor orale toediening van 7,5 mg bevat 7,5 mg midazolam (als hydrochloride) in een oplossing van 1,5 ml. • Elke voorgevulde doseerspuit voor orale toediening van 10 mg bevat 10 mg midazolam (als hydrochloride) in een oplossing van 2 ml.

De andere stoffen in dit middel zijn natriumchloride, water voor injecties, zoutzuur en natriumhydroxide (voor pH-aanpassing).

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie Midazolam wordt gemetaboliseerd door CYP3A4. Remmers en inductoren van CYP3A4 kunnen de plasmaconcentraties respectievelijk verlagen of verhogen en, vervolgens, de effecten van midazolam, zodat dienovereenkomstig dosisaanpassingen nodig zijn. Farmacokinetische interacties met CYP3A4- remmers of -inductoren zijn meer uitgesproken voor oraal in vergelijking met oromucosaal of parenteraal midazolam daar CYP3A4-enzymen mogelijk ook aanwezig zijn in het bovenste deel van het maagdarmkanaal. Na oromucosale toediening zal alleen de systemische klaring worden beïnvloed. Na een enkele dosis oromucosaal midazolam zal het gevolg voor het maximale klinische effect als gevolg van CYP3A4-remming gering zijn, terwijl het effect langdurig kan zijn. Vandaar dat zorgvuldig monitoren van de klinische effecten en de vitale functies wordt aanbevolen tijdens het gebruik van midazolam met een CYP3A4-remmer, zelfs na een enkele dosis. Anesthetica en narcotische analgetica Fentanyl kan de midazolamklaring verminderen. Anti-epileptica Gelijktijdige toediening met midazolam kan versterkte sedatie of respiratoire of cardiovasculaire depressie veroorzaken. Midazolam kan interactie geven met andere in de lever gemetaboliseerde geneesmiddelen, bijv. fenytoïne, wat potentiëring veroorzaakt. Calciumantagonisten Van diltiazem en verapamil is aangetoond dat zij de klaring van midazolam en andere benzodiazepinen verminderen en mogelijk de werking ervan versterken. Zweergenezende geneesmiddelen Van cimetidine, ranitidine en omeprazol is aangetoond dat zij de klaring van midazolam en andere benzodiazepinen verminderen en mogelijk de werking ervan versterken. Xanthinen Het metabolisme van midazolam en andere benzodiazepinen wordt versneld door xanthinen. Dopaminergica Midazolam kan remming van levodopa veroorzaken. Spierrelaxantia Bijv. baclofen. Midazolam kan potentiëring van spierrelaxantia veroorzaken, met verhoogde depressieve effecten op het CZS. Nabilon Gelijktijdige toediening met midazolam kan versterkte sedatie of respiratoire en cardiovasculaire depressie veroorzaken. Geneesmiddelen die CYP3A4 remmen Geneesmiddelinteracties na oromucosale toediening van midazolam zullen waarschijnlijk meer overeenkomen met de interacties die zijn opgemerkt na intraveneus toegediende midazolam dan bij orale toediening. Voedsel Grapefruitsap vermindert de midazolamklaring en versterkt de werking ervan. Antimycotica van het azol-type Ketoconazol verhoogde de plasmaconcentraties van intraveneus midazolam 5-voudig terwijl de terminale halfwaardetijd ongeveer 3-voudig toenam. Voriconazol verhoogde de blootstelling van intraveneus midazolam 3-voudig terwijl de eliminatiehalfwaardetijd daarvan ongeveer 3-voudig toenam. Fluconazol en itraconazol verhoogden beide de plasmaconcentraties van intraveneus midazolam 2- tot 3-voudig met een verhoging in terminale halfwaardetijd van 2,4-voudig voor itraconazol en 1,5-voudig voor fluconazol. Posaconazol verhoogde de plasmaconcentraties van intraveneus midazolam ongeveer 2-voudig. Macrolide-antibiotica Erytromycine resulteerde in een ongeveer 1,6- tot 2-voudige verhoging van de plasmaconcentraties van intraveneus midazolam gepaard gaand met een 1,5- tot 1,8-voudige verhoging van de terminale halfwaardetijd van midazolam. Claritromycine verhoogde de plasmaconcentraties van intraveneus midazolam maximaal 2,5-voudig gepaard gaand met een 1,5- tot 2-voudige verhoging van de terminale halfwaardetijd. HIV-proteaseremmers Gelijktijdige toediening met proteaseremmers (bijv. saquinavir en andere HIV-proteaseremmers) kan een sterke verhoging van de midazolamconcentratie veroorzaken. Bij gelijktijdige toediening met met ritonavir versterkte lopinavir namen de plasmaconcentraties van intraveneus midazolam 5,4-voudig toe, gepaard gaand met een soortgelijke verlenging van de terminale halfwaardetijd. Calciumantagonisten Een enkele dosis diltiazem verhoogde de plasmaconcentraties van intraveneus midazolam met ongeveer 25% en de terminale halfwaardetijd werd verlengd met 43%. Diverse geneesmiddelen Atorvastatine vertoonde een 1,4-voudige verhoging van plasmaconcentraties van intraveneus midazolam in vergelijking met de controlegroep. Geneesmiddelen die CYP3A4 induceren Rifampicine 7 dagen 600 mg eenmaal daags verlaagde de plasmaconcentraties van intraveneus midazolam met ongeveer 60%. De terminale halfwaardetijd daalde met ongeveer 50 - 60%. Kruiden Sint-janskruid verlaagde de plasmaconcentraties van midazolam met ongeveer 20 - 40% gepaard gaand met een verlaging van de terminale halfwaardetijd van ongeveer 15 - 17%. Afhankelijk van het specifieke extract van het sint-janskruid kan het CYP3A4-inducerende effect variëren. Farmacodynamische interacties tussen geneesmiddelen (DDI) De gelijktijdige toediening van midazolam met andere sedativa/hypnotica en CZS-depressiva, inclusief alcohol, zal waarschijnlijk resulteren in versterkte sedatie en respiratoire depressie. Voorbeelden omvatten opiaatderivaten (gebruikt als analgetica, antitussiva of substitutiebehandelingen), antipsychotica, andere benzodiazepinen gebruikt als anxiolytica of hypnotica, barbituraten, propofol, ketamine, etomidaat, sedatieve antidepressiva, niet-recente H1-antihistaminica en centraal werkende antihypertensiva. Alcohol (inclusief alcoholbevattende geneesmiddelen) kunnen het sedatieve effect van midazolam duidelijk versterken. Het gebruik van alcohol dient absoluut te worden vermeden tijdens toediening van midazolam (zie rubriek 4.4). Midazolam vermindert de minimale alveolaire concentratie (MAC) van inhalatie-anesthetica. Het effect van CYP3A4-remmers kan groter zijn bij zuigelingen doordat een deel van de oromucosale dosis waarschijnlijk wordt doorgeslikt en geabsorbeerd in het maagdarmkanaal.

Samenvatting van het veiligheidsprofiel Gepubliceerde klinische onderzoeken tonen aan dat oromucosaal midazolam werd toegediend aan ongeveer 443 kinderen en 224 volwassenen met aanvallen. Respiratoire depressie treedt op met een percentage van maximaal 5%, hoewel dit een bekende complicatie is van convulsieve aanvallen, plus dat het verband houdt met het gebruik van midazolam. Een episode van pruritus werd mogelijk toegeschreven aan het gebruik van buccaal midazolam. Lijst van bijwerkingen in tabelvorm In de onderstaande tabel worden de bijwerkingen gerapporteerd die zijn opgetreden toen oromucosaal midazolam werd toegediend in klinische onderzoeken en die voortkwamen uit ervaring na in de handel brengen. De frequentie van bijwerkingen is als volgt geklasseerd: Vaak: ≥1/100, <1/10 Soms: ≥1/1.000, <1/100 Zeer zelden: <1/10.000 Niet bekend: kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald Binnen elke frequentiegroep worden de bijwerkingen weergegeven in volgorde van afnemende ernst: Systeem/orgaanklasse Frequentie: bijwerking Psychische stoornissen Zeer zelden: Agressie**, agitatie**, boosheid**, verwardheid**, euforie**, hallucinatie**, vijandigheid**, bewegingsstoornis**, fysieke aanval** Zenuwstelselaandoeningen Vaak: Sedatie, somnolentie, verlaagd bewustzijnsniveau, respiratoire depressie Zeer zelden: Anterograde amnesie**, ataxie**, duizeligheid**, hoofdpijn**, aanval**, paradoxale reacties** Hartaandoeningen Zeer zelden: Bradycardie**, hartstilstand**, hypotensie**, vasodilatatie** Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Zeer zelden: Apneu**, dyspneu**, laryngospasme**, respiratoir arrest** Maagdarmstelselaandoeningen Vaak: Misselijkheid en braken Zeer zelden: Obstipatie**, droge mond** Huid- en onderhuidaandoeningen Soms: Pruritus, uitslag en urticaria Niet bekend: Angio-oedeem* Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Zeer zelden: Vermoeidheid**, hik** Immuunsysteemaandoeningen Niet bekend: Anafylactische reactie* ** Van deze bijwerkingen is gerapporteerd dat zij optreden nadat midazolam is geïnjecteerd bij kinderen en/of volwassenen. Dit kan relevant zijn voor oromucosale toediening. *Bijwerking geïdentificeerd in de postmarketingsetting. Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen Een verhoogd risico van vallen en fracturen is gerapporteerd bij oudere gebruikers van benzodiazepinen. Levensbedreigende incidenten doen zich vaker voor bij personen met reeds bestaande respiratoire insufficiëntie of hartfunctiestoornis, met name bij toediening van een hoge dosering (zie rubriek 4.4). Melding van vermoedelijke bijwerkingen Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico's van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.

Overgevoeligheid voor de werkzame stof, benzodiazepinen of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen. Myasthenia gravis. Ernstige respiratoire insufficiëntie. Slaapapneusyndroom. Ernstige leverfunctiestoornis.

Zwangerschap Er zijn geen of een beperkte hoeveelheid gegevens over het gebruik van midazolam bij zwangere vrouwen. De resultaten van dieronderzoek duiden niet op een teratogeen effect wat betreft reproductietoxiciteit, maar foetotoxiciteit is evenals bij andere benzodiazepinen bij de mens opgemerkt. Er zijn geen gegevens voorhanden over gevallen van gebruik tijdens de eerste twee trimesters van de zwangerschap. Van de toediening van hoge doses midazolam gedurende het laatste trimester van de zwangerschap of tijdens de bevalling is gerapporteerd dat het bijwerkingen produceert bij moeder of foetus (aspiratie van vloeistoffen en maaginhoud bij de moeder tijdens de bevalling, onregelmatigheden in de foetale hartslag, hypotonie, een slechte zuigreflex, hypothermie en respiratoire depressie bij de pasgeborene). Indien duidelijk nodig kan midazolam tijdens de zwangerschap worden gebruikt. Bij toediening van midazolam in het derde trimester van de zwangerschap dient men rekening te houden met het risico voor pasgeborenen. Borstvoeding Midazolam wordt in kleine hoeveelheden (0,6%) uitgescheiden in de moedermelk. Daardoor is het na een enkele dosis midazolam mogelijk niet noodzakelijk te stoppen met het geven van borstvoeding. Vruchtbaarheid Dieronderzoek heeft geen vermindering van de vruchtbaarheid aangetoond (zie rubriek 5.3).

Zuigelingen, kinderen en adolescenten:

• 3 tot 6 maanden in een ziekenhuis: 2,5 mg.
• 6 maanden tot <1 jaar: 2,5 mg.
• 1 jaar tot <5 jaar: 5 mg.
• 5 jaar tot <10 jaar: 7,5 mg.
• 10 jaar tot <18 jaar: 10 mg.

Zorgverleners mogen slechts een enkele dosis midazolam toedienen.

Toedieningswijze

• Oromucosaal gebruik.
• De volledige hoeveelheid oplossing dient langzaam te worden ingebracht in de ruimte tussen het tandvlees en de wang. Om accidentele aspiratie van de oplossing te voorkomen, dient laryngo-tracheale insertie te worden vermeden.
• Indien nodig (voor grotere hoeveelheden en/of kleinere patiënten) dient ongeveer de helft van de dosis langzaam in één kant van de mond te worden gegeven, daarna dient de andere helft langzaam in de andere kant te worden gegeven.